"It's difficult to admit the obvious"
political world

Nazistowski terror w Polsce a sytuacja żydów

jan bodakowski|Sunday, August 17, 2014

Niemcy w sojuszu z ZSRR napadły na Polskę w 1939 roku. Okupowali 190.000 km2 (po 1941 zajęli kolejne 200.000 km2). Pod okupacją Niemiecką znalazło się 17.000.000 Polaków w tym od 1.500.000 do 2.000.000 żydów (po 1941 dodatkowe 11.500.000 do 12.000.000 Polaków i od 1.000.000 do 3.000.000 żydów). Wkraczającą armie niemiecką uroczyście witali w niektórych miastach żydzi (Radom). Po upadku władz polskich we wrześniu obywatele polscy stali się ofiarami band rabunkowych i dezerterów z armii. Państwo polskie uległo likwidacji.


Niemiecka eksterminacja Polaków Niemcy z Polaków zrobili niewolników. Od września 1939 roku Niemcy prowadzili planową akcje eksterminacji polskiej elity w ramach akcji AB i Inteligenzaktion. Niemcy mordowali Polaków już od początku wojny, żydzi w latach 1939 i 1940 nie byli mordowani (eksterminacja żydów rozpoczęła się dopiero po ataku na ZSRR). Wśród polskiej elity wymordowanej na początku wojny przez Niemców było wielu polskich narodowców antysemitów. W czasie całej okupacji Niemcy mordowali Polaków za pomoc żydom i podziemiu, a nawet za błahe przewinienia. Ustrój okupowanej Polski Niemcy zlikwidowali część polskich instytucji. Deportowali Polaków z terenów zachodniej Polski (włączonych przez okupanta do Niemiec, Pomorza) na tereny centralnej Polski (do Generalnego Gubernatorstwa). Na terenach wcielonych do Niemiec obowiązywało niemieckie prawodawstwo. W Generalnym Gubernatorstwie obowiązywało prawodawstwo polskie zneutralizowane lub uzupełnione niemieckimi dekretami. Terror niemiecki z czasem stawał się coraz większy wobec Polaków. Niemcy wprowadzili powszechny obowiązek meldowania się i posiadania karty tożsamości (Kennkarte) i karty pracy (Arbeitskarte), niezbędnych do funkcjonowania w codziennych sytuacjach. Polacy mieli ograniczona możliwość poruszania się (żydzi nie mogli opuszczać getta). Niemcy racjonowali jedzenie. Część polskich instytucji (kościół, policja, administracja, spółdzielnie spożywcze) zachowano. Większość Polaków zachowała własność. Niemcom przyznano przywileje. Niemcy przyznali mniejszościom narodowym (Białorusinom i Ukraińcom) prawo do własnej edukacji (za co Białorusini i Ukraińcy wstępowali do niemieckich jednostek pomocniczych). Administracja polska była zmuszona do kolportowania zarządzeń niemieckich. Księża i administracja rozpowszechniali zarządzenia niemiecki, by chłopi wiedzieli za co grozi kara śmierci ze strony Niemców. Polscy urzędnicy podlegli Niemcom byli zobowiązani do: rekwirowania dla Niemców żywności, pobierania opłat za użytkowanie niemieckiej własności od Polaków i żydów.
Niemcy konfiskowali majątki rolne Polaków. Polacy wobec niemieckiego terroru Polska policja (Polnische Polizei), zwana granatową, w miastach podlegała niemieckiej Policji Ochronnej (Schulzpolizei), na prowincji niemieckiej żandarmerii. Polska policja była zmuszona do brania udziału w konfiskatach żydowskich sklepów i przedsiębiorstw, eskortowania żydów na roboty przymusowe, pilnowania godziny policyjnej i obowiązku noszenia opasek przez żydów. Zdarzało się że granatowi policjanci zabijali żydów, robili to by przypodobać się Niemcom albo by ratować Polaków (złapani żydzi wydawali chętnie Niemcom Polaków, którzy ich ukrywali, w wyniku takiego donosu Niemcy mordowali zazwyczaj kilkudziesięciu Polaków). Granatowi policjanci niemieli zresztą wyboru, za wypuszczenie żyda polscy policjanci karani byli przez Niemców śmiercią. Zdarzało się też że granatowi policjanci wymuszali haracz od ukrywającego się żyda i Polaków niosących mu pomoc. Co powodowało że była to formacją znienawidzoną przez żydów. Pomimo niechęci żydów Polska Policja broniła żydów przed polskimi kryminalistami, odmawiała brania udziału w egzekucjach żydów, zajmowała się ratowaniem żydów. Pomimo walki w podziemiu Polacy byli zmuszani przez Niemców do obecności podczas antyżydowskich represji. Los ten dotknął nie tylko Polską Policję, ale też: Straż Leśną, straże zawodowe, Ochotniczą Straż Pożarną, stójki nocne, junaków z poboru do Służby Budowlanej (musieli kopać groby i eskortować na teren egzekucji, dostawali wódkę i antysemicką propagandę), samoobronę wiejską (powołaną do walki z bandami rabunkowymi, współcześnie często zwanymi sowiecką partyzantka, złożoną z żydów). Polscy chłopi rabowani, z jedzenia niezbędnego do przeżycia, przez bandy złożone z żydów, zmuszeni byli dla ratowania się przed śmiercią głodową wydawać Niemcom żydów (którzy prześladowali i okradali polskich chłopów). "Partyzantów" żydowskich zabijano nie dlatego, że byli żydami, ale dlatego że kradli, gwałcili i mordowali. Bandy likwidowało też polskie podziemie na prośbę miejscowych chłopów. Po wojnie żydzi z band wstępowali do UB a potem emigrowali z Polski. Działalność band była jednym z powodów wzrostu antysemityzmu wśród chłopów. Kryminalistami w okupowanej Polsce zajmowała się niemiecka Kriminalpolizei Kripo i podległa jej Polska Policja. Politycznymi zajmowała się Służba Bezpieczeństwa Scherheitedienst SD I Tajna Policja Państwowa Geheime Staatspolizei) Gestapo. Kripo, SD i Gestapo współpracowały ze sobą. Niemcy mieli swoich tajnych współpracowników Niemców, żydów i Polaków. Tajni współpracownicy zwalczali podziemie i czarny rynek, wyłapywali zbiegów. Najgroźniejsi byli żydowscy agenci udający uciekinierów z getta, Polacy zazwyczaj ich nie rozpoznawali, żydzi wydawali Niemcom Polaków którzy udzielali żydom pomocy. W wyniku działalności żydowskich tajnych współpracowników (SS, Gestapo i SD) zginęło bardzo wielu Polaków (dzieci i całych rodzin). Żydowscy tajni współpracownicy infiltrowali podziemie by łatwiej Niemcy mogli je niszczyć. W 1943 Gwardia Ludowa meldowała o 2000 żydowskich tajnych współpracowników w getcie. Sami żydzi w getcie żyli w strachu przed żydowskimi tajnymi współpracownikami. Niemcy niszczyli polskie oddziały partyzanckie i społeczne ich zaplecze, tworząc z agentów Gestapo bandy pozorowane (udające podziemie). Bandy pozorowane po otrzymaniu pomocy wskazywały SS wieś do likwidacji. Podziemie by chronić zaplecze społeczne i swój byt musiały likwidować wszelkie podejrzane oddziały. Mieszkańcy wsi byli podejrzliwi wobec wszystkich obcych. Niemcy wymuszali od sołtysa i jego zastępcy informacje o osobach podejrzanych we wsi zabijając tych którzy nie wypełniali poleceń władz niemieckich. Atmosfera taka sprzyjała powszechnym denuncjacjom. Niemcy zdobywali informacje podczas przesłuchiwani i torturowania Polaków i żydów. Torturowani Polacy zazwyczaj nie wydawali żydów, żydzi chętnie wydawali Polaków. Polska pomoc żydom Żydzi pod niemiecka okupacją zostali z marginalizowani, Niemcy zamknęli ich w gettach (żydów z Wielkopolski i śląska zamknięto w łódzkim getcie). Niemcy przyznali żydom samorząd, żydowska policja podległa Niemcom. Niemcy planowali stworzyć rezerwat dla żydów w południowej Lubelszczyźnie. Od 1939 Niemcy konfiskowali mienie żydowskie, a wśród żydów panował głód i epidemie. Od 1940 do 1944 do Polski centralnej zwieziono z Europy 1.000.000 żydów, do 1942 trafiali oni do gett, a po 1942 do obozów gdzie byli zmuszani do niewolniczej pracy. Większość z ich została wymordowana przez Niemców. Niemcy po wymordowaniu żydów planowali wymordowanie wszystkich Słowian. Niemcy zakazali Polakom kontaktów z żydami. Od 14 października 1941 Niemcy wprowadzili dla Polaków automatyczną karę śmierci za wszelką pomoc żydom i partyzantom (z czasem kara śmierci została rozszerzona na osoby postronne nie pomagające żydom, członków rodzin, sąsiadów). Karze śmierci towarzyszyła konfiskata mienia. Za ukrywanie jednego żyda czy pomoc partyzantom przez jedną osobę we wsi, mordowano mieszkańców całej polskiej wsi czy kamienicy. Za denuncjacje Niemcy płacili pieniędzmi lub deficytowymi towarami. Co gorsze żydzi podczas przesłuchań i tortur wydawali bardzo chętnie innych żydów i Polaków ich ukrywających. Żydowska denuncjacja prowadziła do mordowania przez Niemców Polaków udzielających żydom pomoc. Niemcy mordowali Polaków za: karmienie żydów, udzielanie żydom pomocy lekarskiej, za wstawianie się i prośby o łaskę dla żydów, dawanie żydom pieniędzy. Niemcy za pomoc żydom mordowali w bardzo okrutny sposób, strzelając, paląc żywcem. Niemcy nie znali litości, mordowali polskie kobiety (będące nawet w ciąży). Niemcy mordowali również Polaków mających rzekomo semickie rysy twarzy. Niemcy by skłonić Polaków do antysemityzmu posługiwali się propagandą. Niemcy przedstawiali żydów jako: roznosicieli brudu i chorób, twórców światowego spisku anty chrześcijańskiego, bolszewików mordujących Polaków w Katyniu, komunistów, nieuczciwych handlarzy, grupę odpowiedzialną za patologie. Według Niemców o europejskości świadczyło mordowanie żydów, prześladowania żydów miały zlikwidować patologie i bezrobocie (Polacy mieli przejąć miejsca pracy żydów). Niestety nieskuteczna zazwyczaj propaganda niemiecka trafiała do części Polaków. Zdarzało się że niektórzy Polacy ze strachu lub zawiści wydawali Niemcom żydów. Za wydawanie żydów i Polaków Polskie Państwo Podziemne zabijało polskich renegatów. Polski lumpenproletariat zostawał szmalcownikami i zajmował się kradzieżami mienia pożydowskiego. Wiosną 1940 władze okupacyjne zorganizowały w Warszawie zamieszki antyżydowskie. Trwały one 2 dni. Podczas tych zamieszek Niemcy pozwalali bezkarnie rabować sklepy żydowskie. Niechęć do żydów wśród Polaków wzrosła po 1941, gdy do Polaków dotarła wiedza o udziale żydów w terrorze sowieckim. Niechęć do żydów była powszechna wśród wszystkich narodów doświadczonych kolaboracją żydów (aktywnej komunistycznej mniejszości) z sowietami. Polacy podczas wojny antysemityzm traktowali jako objaw chamstwa i przejaw zdrady narodowej. Powszechnie niszczona była przez Polaków niemiecka antysemicka propaganda. Polacy szanowali bohaterstwo żydów walczących w getcie. Pomoc żydom i polskiemu podziemiu często uniemożliwiał brak broni, pieniędzy, jedzenia i lokali. Pomoc Niemcy likwidowali mordując Polaków. Do pomocy żydom nawoływali księżą katoliccy (dziś żydowscy historycy kłamią że kościół nawoływał do mordowania żydów). Żydów ratował między innymi związany z ruchem narodowym ksiądz Marcel Godlewski proboszcz warszawskiej parafii Wszystkich Świętych leżącej przy murach warszawskiego getta. Zakonnice katolickie uratowały 1.500 żydowskich dzieci ukrywając je w 200 domach zakonnych. W instytucjach kościelnych ukrywało się kilka tysięcy żydów. Żydów ratowało 769 księży z 389 parafii. Polscy urzędnicy fałszowali dla żydów dokumenty. Ukrywanie żydów wymagało niezwykłego wysiłku, żydów trzeba było karmić, leczyć i uważać żeby nie zwariowali (konspiracja była łatwiejsza, nie wymagała tyle wysiłku, a w razie wpadki była możliwość przeżycia). Niektórzy pomagający żydom wymagali opłat za swoją pomoc (pieniądze były potrzebne na zakup na czarnym rynku bardzo drogiej żywności i środków czystości). Żydzi wymuszali pomoc szantażując ukrywających ich Polaków groźbą wydania ich Niemcom. Zdarzało się, że żydzi by mieć pieniądze na ukrywanie się rabowali Polakom pieniądze niezbędne do egzystencji. Żydzi ukrywali również swoje żydostwo przed swoimi opiekunami. Żydom pomagali również narodowcy antysemici związani z NSZ i ONR. 27.09.1942 powstał tymczasowy Komitet Pomocy Żydom imienia Konrada Żegoty. Na jego czele stanęła Zofia Kossak-Szczucka prezes katoliko konserwatywnego Frontu Odrodzenia Polski (Front był w Porozumieniu Organizacji Niepodległościowych z prawicą, tradycjonalistami, monarchistami, narodowcami z SN, NOW, MW i ONR). Narodowcy jako środowisko nie wsparli Żegoty, jako jednostki udzielali się w jej pracach. Żegota pomogła 4.000 żydów, informowała o tragedii żydów w Polsce i na zachodzie, zbierała i upubliczniała wiadomości o holocauście. AK z filmowała obóz w Płaszowie. Rotmistrz Pilecki po 3 latach pobytu w Auschwitz zbiegł, by zdać raport o zagładzie. AK i NSZ przyjmowały żydów w swoje szeregi o ile nie byli komunistami, załatwiło setki tysięcy dokumentów dla żydów. Od 360.000 d0 450.000 żydów otrzymało pomoc od Polaków. Polacy pomagali żydom z pobudek chrześcijańskich (nie przeszkadzał im w tym przedwojenny antysemityzm). Do 1995 z 12.681 Sprawiedliwych Wśród Narodów Świata 4.478 było Polakami. Tak mała liczba Polaków otrzymała ten tytuł, bo w PRL od końca lat czterdziestych do początku lat sześćdziesiątych w imię przyjaźni z NRD zakazano badania zbrodni nazistowskich i tematów z tym związanych. Zakazano również badania działalności organizacji niekomunistycznych niosących pomoc żydom. Nie można było weryfikować relacji żydowskich, ani utrzymywać kontaktów z Izraelem (państwem z wrogiego dla komunistów bloku). Polacy terroryzowani przez komunistów w PRL bali się utrzymywać kontakty z żydami z zachodu. Tytuły Sprawiedliwego otrzymywano na podstawie relacji uratowanego żyda , żyd który zginą nie mógł świadczyć o Polakach którzy go ratowali i często byli przez Niemców zabijani za pomoc żydom. Żydzi z zachodu bali się mówić prawdę o Polakach ratujących żydów bo było to sprzeczne z zachodnim stereotypem Polaka jako antysemity. Współcześni żydzi i nie-żydowscy naukowcy nie chcą docenić Polaków zaangażowanych w pomoc żydom bo zagraża to antypolskim uprzedzeniom na zachodzie. Dziś żydzi kłamią ze Polacy byli antysemitami, nazistami, przyjaźnie biernymi wobec holocaustu. Większość żydów korzystała z pomocy tak wielu osób że nie zdołała zapamiętać (poznać, bo wszystko to działo się w konspiracji) nazwisk wszystkich Polaków zaangażowanych w pomoc. Większość Polaków ratujących żydów podczas II wś nie dożyła (z powodu starości, mordów dokonywanych po wojnie przez komunistów) czasów gdy w wolnej Polsce można było swobodnie badać zjawisko pomoc żydom ze strony Polaków podczas II wś. Współcześnie sami Polacy bagatelizują to że żydom pomagali, wstydzą się chwalić, a wnuki nie wiedzą nic o bohaterstwie swoich przodków. W czasie powstania w getcie warszawskim Polacy wyprowadzili z niego kilka tysięcy żydów i zbrojnie włączyli się do walki. Podczas gdy Polacy ratowali żydów, na zachodzie w mediach alianckich żydzi urządzili kampanie nienawiści wobec Polski, a na wschodzie pod sowiecka okupacją żydzi kolaborowali z okupantem i walczyli z Polską.  Opracowanie na podstawie ksiazki Chodakiewicza Bibliografia: Chodakiewicz "Żydzi i Polacy 1918-1955" Fronda 2000 Nazi, germans, jews , Jedwabne, Rigthous in the nations,Jews from west, Karski,  farmers  unnihilated by Jews, blackmailers
Copyright © 2009 www.internationalresearchcenter.org
Strony Internetowe webweave.pl