Amerykanski Lobbing: podstawowe wiadomosci
Marian Baginski|Tuesday, July 14, 2009Podczas konwencji demokratów Lobbisci wydali w Denver” tylko” około $65 mil dolarow. W Saint Paul , podczas konwencji republikanów wydali podobna sumę, też około $65 mil dol. Według Public Citizen – organizacji ,która stara się śledzić co robią lobbisci w Washington , stwierdzila, że w latach 2000-2005 Lobby w USA wydało ‘tylko” $62 bil ( nie milionow) dolarów na swoje dzialania.
Według Public Citizen – organizacji ,która stara się śledzić co robią lobbisci w Washington , stwierdzila, że w latach 2000-2005 Lobby w USA wydało ‘tylko” $62 bil ( nie milionow) dolarów na swoje dzialania.
Tymczasem mało kto wie, że właśnie proces nacisku, czy jak kto chce lobbingu jest zagwarantowany w konstytucji Stanow Zjedoczonych.
Pierwsze objawy nacisku na ustawodawców były robione zaraz po proklamacji amerykanskiej konstytucji.
Nie chcę wdawac się w zawiłą dyskusję o wyjątkowosci tej konstytucji, eksceptionalizmie Stanow Zjenoczynych ( za jaki sie postrzegają.) . Chcę tylko stwiedzić, ze rzeczywiscie nie ma podobnego zapisu w żadnej konstytucji innych narodow.
Na samym poczatku zapytajmy sie co to jest Lobbing?
W najprostszy i najbardziej zrozumialy sposob mozna powiedziec, ze jest to specyficzna forma prowadzenia publicznej polityki ,jak też obrony interesu pewnej częsci społeczeństwa, czy instrułowania rzadu wyrażającego sie w porozumiewaniu z ustawodawcami, lub wladzą wykonawczą w celu przekonania ich do wydania praw, bądż też specyficznych instrukcji w ich wykonaniu.
W pierwotnej i nieskazonej formie lobbing jest traktowany jako branie udziału w funkcjonowaniu amerykanskiej demokracji.
W proces lobbingu, który mamy na mysli w naszym wypadku są zaangażowani nie tylko poszczególni obywatele, ale też moze byc zaangażowany rzad( tj. władza wykonawcza, a nieraz sądownicza),środki masowego przekazu, poszczegolne i najrozniejsze organizacje, grupy społeczne czy nawet jednostki nie zamierzajace czerpac korzysci materialnych.
Lobbing zwykle dotyczy procesu wydawania praw, a w szczegolnosci , gdy idzie o proces ich przygotowywania.
Jak wiadomo, prawotworczy proces w Senacie czy Izbie Reprezentantów jest kontrolowany przez ludzi a nie przez instytucje. Stąd tez kontakt z osobami przygotowujacymi dane prawo jest zawsze na miejscu i uwazany za konieczny.
Zwykle projekt ustawy jest przedstawiany w podkomisji danego resortu, potem idzie do dyskusji w komisji , następnie idzie do głosowania w Senacie i Izbie Reprezentantow a w koncu jest jeszcze narada i dyskusja miedzy komisjami wspomnianych Ciał Ustawodawczych nad ostateczną formą danego prawa, zanim nabierze mocy prawnej po podpisaniu przez Prezydenta USA.
Stąd też , przyznajmniej pobieżnie wypada się zapoznać z procesem prawotworczym, jak też umiejetnoscią przedstawienia racji i agrumentow za danym prawem czy statutem, jak też, co można było powiedzieć przeciw wydaniu proponowanego prawa. Jest to ważne nie tylko w rozmowie z prawodawcami, ale jednoczesnie nie bez znaczenia, aby umiec przedstawić argumenty za i przeciw nie tylko poszczególnym obywatelom, ale rownież naszej organizacji, mediom czy szerszej publicznosci.
Jak wiadomo, nie wszyscy członkowie ciał ustawodawczych( Senatu i Izby Reprezentantow) sa sobie rowni.
Przede wszystkim członkowie rzadzącej partii mają wiekszą siłę przebicia, jak też duzo do powiedzienia mają kluczowi urzednicy w Biurze Senatora czy Kongresmana.
Stąd też wazną rzeczą jest zapewnić sobie poparcie członka ciala ustawodawczego, ale też szczególnie tego , kto podejmuje decyzję w Komisji odnośnie poszczególnego prawa. Jest też wazne uchwycenie umiejetnosci i pozyskanie dla swojej idei tych wlasnie urzednikow, ktorzy pracują jako prawotworcy w danym Komitecie czy Komisji.
Trzeba tez wspomnieć ,źe czesto władza wykonawcza ma wiele do powiedzenia , gdy idzie o wydawanie i ustanawianie nowych praw, jak to widzimy ostatnio , gdy mowi się o 700 bilionach, jako planie wyciągniecia z depressji amerykanskiej gospodarki.
Ważne więc jest rozpoznać potencjalnych sprzymierzenców, jak też przeciwnikow preferowanego przez nas prawa.
Własnie urzednicy z władzy wykonawczej moga byc bardzo pomocni, bo często zostaja oni w urzedzie , gdy inni mogą odejsc po wyborach.
Co mozemy zrobić?
Jesli chcemy miec wpływ we wladzy ustawodawczej czy wykonawczej to najpierw mamy zadanie aby zorganizować sieć kontaktow –najlepiej lokalnych woluntariuszy, ktorzy zgadzają sie byc w kontakcie z prawodawcami.
Jest już sprawdzone , ze czesto woluntariusze dobrze zorganizowani mają o wiele wiecej wpływu na prawodawcow , niź ci ktorzy sa opłacani przez przedsiebiorstwa.
W celu wzmocnienia naszej pozycji organizujemy koalicje nie tylko ludzi, ale tez najrozniejszych grup, wspólnot, jak tez koalicji najrozniejszych organizacji. Najwazniejsze jest, aby przemawiac jednym glosem w drogiej dla nas sprawie.
Dlatego tez zanim chcemy uprawiać lobbing musimy nie tylko przemawiac jednym głosem, ale jednoczesnie przekazywac informacje naszym członkom jak najszybciej, jak tez jasno sprecyzowane, aby były dla wszystkich zrozumiale i zaakceptowane.
W tym tez względzie jest wskazane, aby uformułować i zorganizowac tzw.„Komitet Stosunkow z Rządem”,jako woluntariuszowska grupa ludzi.
Komitet ten w kontaktach powinien tylko przedstawiac jedną sprawe, ktora nas najbardziej interesuje, mimo ze mamy wiele innych w naszych zamiarach.
Priorytet w przedstawieniu tylko jednej sprawy jako najwazniejszej jest bardzo wskazany w czasie pojedynczego spotkania.
Sposoby kontaktow „ Komitetu do Stosunkow z Rządem”:
1. Personalne spotkania: konkretny i wyszczegolniony plan rozmowy,fizyczna obecność zainteresowanych. Występowanie jako partnerów, nie jako proszących (nikt nie moze dominowac w spotkaniu).
2. Wysyłanie emails
3. Nasze Web sites dostępne dla ustawodawcow
4. Fax
5. Osobiste telefony: nowoczesny System powiadamiania
6. Używanie zip Code , aby wysłac do własciwego prawodawcy.
INNE SPOSOBY NACISKU NA PRAWODAWCOW
7. Spontaniczne listy do zainteresowanych czy tez woluntariuszy przez nas zwerbowanych do prawodawcy jest uwazane za najbardziej skuteczne.
List ma byc napisany dokładnie , krotko, jasno,na czasie, jak tez powinien byc potwierdzony wykonaniem telefonu do prawodawcy , do ktorego był napisany.
8. Osobiste wizyty zainteresowanych w Biurze Prawodawcy-małe, duze grupy. Jest zawsze wskazane umówienie wczesniejsze spotkania. Wczasie rozmow z prawodawcami ma dominowac postawa: równy z równym.
9. Artykuły w prasie na temat prawa czy problemu jaki chcecie , aby wasz prawodawca chciał się zainteresować.(wyslanie takego artykułu do rąk prawodawcy jest bardzo wskazane).
10. Telefony do Prawodawcy , czy władzy wykonawczej od prywatnych osob , czy przedstawicieli organizacji.
11. Organizowanie malych grup w celu wizyty u prawodawcy , w celu poruszania naszego problemu. Nigdy nie trzeba sie poddawac, mimo odmowy. Trzeba probowac , aż do skutku.
Jedną z zasadniczych sposobów zainteresowania prawodawcy jest zaproszenie prawodawcy do naszej organizacji na spotkanie.
Ma on nie tylko spotkac sie z przedstawicielami zarzadu , ale rowniez przemawiac, jak tez dyskutować na interesujace Was problemy. Jest wskazane nawet spotkanie przy śniadaniu..
Rola srodkow masowego przekazu i sposoby kontaktu w lobbingu
Media w nagłasnianiu naszej sprawy czy przeforsowania prawa,na ktorym nam bardzo zależy.
Jest rzecza bardzo wskazana, a nawet konieczną powolanie kogoś, kto ma doswiadczenie w stosunkach z mediami, jako reprezentanta naszych interesow, gdy chcemy przeforsowac jakies prawo lub osiagnąc jakas prawna korzysć.
Jest już truizmem stwierdzenie , że prawodawcy sa bardzo uczuleni na media: co i jak one piszą o zaangazowaniu prawodawcy w dany temat czy palacy problem lezacy na sercu danej spolecznosci.
Urzednicy z biur prawodawców zwracaja uwagę na editorials.
Stąd też, przygotowanie komunikatow prasowych ( najwazniejsze:. Co?kiedy?gdzie dlaczego?, najwazniejsza informacje wkladamy do pierwszego paragrafu) wydaje sie zawsze odnosić pożądany skutek.
Nie od rzeczy jest wspomnieć, ze posiadanie listy dziennikarzy , ktorych interesują nasze sprawy, badz , ktorzy pisali na temat, jaki chcecie poruszyc ze prawodawca, jest dla nas nieodzowne.
A. Konferencje prasowe.
Mimo trudnosci ich zorganizowania, trzeba mieć na uwadze godzinę i dzien, kiedy prasa moze byc obecna. Lokacja, ktora moze przyciagnac reporterow. Naprzod poinfromowac o danym wydarzeniu odpowiednie osoby.
Dobrze jest poinformowac i przypomnieć dzien przed odbyciem konferencji.
Mieć dobrze przygotowany komunikat do prasy, jak tez artykuł o danym wydarzeniu. W czasie konferencji prasowej, pytania maja byc krotkie i na temat, jak tez nie przeznacza się zbyt dlugo czasu na nie.
Dobrze jest miec listę tych , ktorzy byli obecni na konferencji prasowej, aszegolnie dziennikarzy by potem miec z nimi kontakt, badz wysylac dodatkowe materialy , odnosnie naszego problemu, badz prawa jakie chcemy przeforsowac.
B. Wysylanie Listow do Wydawcy gazet
Jak już wspomniano,list do srodków masowego przekazu ma byc przejrzyscie skomponowany, uzywac trzeba konkretnych przypadkow, poruszać mozna tylko jeden problem,przekazac dokladną aktualną informacje, nie atakować przeciwnika, jak tez zawsze podpisac list i podac telefon.
C. Radio i telewizja- zaintersowanie naszym problemem
Trzeba zdawac sobie sprawę, ze mozna za darmo umiescić publiczną informację na T.V. 9-10 sekund, w Radio 20-30 sekund. Przygotowac przedstawiciela z naszego kręgu potrafiacego jasno i krotko powiedziec o co nam chodzi, nieraz jest wskazane wziac udzial w wywiadzie radiowym.
Dobrze jest juz wczesniej przygotować odpowiedni material dla zarządcy Stacji, aby ten mogl nieraz przedstawic edytorial, w radio czy T.V.
Zwykle Radia i T.V. maja specjalny czas dla zrobienia publicznego serwisu (publicznej uslugi). Trzeba zawsze poinformowac w T. V. Tych, co są odpowiedzialni za wiadomosci, aby wyslac im komunikaty prasowe, jak nieraz tez mieć nagrany material do pokazania wizualnego.
RÓZNE FORMY AMERYKANSKEGO LOBBINGU
Jak wiadomo , w ostatnich dziesięcioleciach (począwszy od lat 30-tych) , z punktu widzenia prawa, próbowano i próbuje sie uregulować zagadnienie lobbingu ze zmiennym szczęsciem.
Tymbardziej, ze lobbing przyjął najrózniejsze formy, czasem bardzo wymyslne i na pierwszy rzut oka zupełnie niewinne. Jest ciekawa rzecza, jak jakas ideologia , czy opcja polityczna uprawia loobing „wielowarstwowo”-swoj program czy partykularne interesy probuje przeforsowac używając najrozniejszych form , poczawszy od tej prostej prawie prymitywnej , a skończywczy na najbardziej wyszukanej-opłacanych lobbistow, czy byłych senatorow zatrudnionych w firmach lobbistycznych.
Mozna tez dodać, ze obecnie lobbing to cały „przemysł” z bilionowymi obrotami.
To autonomiczne przedsiebiorstwa z najbardziej wykształconymi naukowcami, z mozliwoscia specjalizacji, robienia kariery , własnymi dziennikami,najroznorodniejszymi publikacjami, specjalnymi raportami i opacowaniami na poszczególny temat,czy wykładami uniwersyteckimi.
Tym niemniej lobbing jest uwazany jednoczesnie jako działanie , które znajduje się na pograniczu prawa i bezprawia, nie wspominając już o prawnych regulacjach tych poczynań majacych charakter talmudycznych .
Dla jasniejszego zrozumienia zagadnienia amerykanskiego lobbingu możnaby wyróznić nastepujace jego formy:
1. Wspomniana nieformalna grupa woluntariuszy roboczo nazwana „Komitet do kontaktu z Rządem”- nalezy zaliczyc do luznej organizacji tzw; grass roots ruchu społecznego. Mozna go zrozumieć jako spontaniczny ruch oddolny, jakby wyrosły z potrzeb i korzeni życia społecznego , poszczegolnych obywateli widzacych i probujacych naprawic bledy, osiagnac okreslone rezultaty, lub zmienić prawo , by polepszyć byt i warunki egzystencji określonych jednostek, bądz też oddolny „ruch” inspirowany przez specjalne polityczne grupy nacisku .
Mozemy ten wysiłek zauwazyć w kampanii wyborczej Obamy.
Do tego mozna zaliczyć najrozniejsze blogi w internecie ( Koss, Druddge, czy Huffington, jak tez tysiące innych).
2. Najrozniejsze Komitety Akcji Politycznej reprezentujace partie polityczne, bądz okreslone zawody, nacje, związki zawodowe, przedstawiciele korporacji lub partykularne interesy grup społecznych.
3. Zarejestrowani lobbisci , jako przedstawiciele Amerykanów.
4. Zarejestrowani lobbisci obcych panstw.
5. Zarejestrowane zawodowe firmy lobbingu.
6. ORGANIZACJE TYPU WYCHOWAWCZO- NAUKOWEGO
Inny rodzaj lobbingu to organizacje spoleczno-edukacyjno-wychowawcze, gdzie wedlug statutu dzialalnosc nie jest z gruntu lobbistyczna, a tylko od czasu do czasu ma charakter lobbingu ( okolo 30% działanosci). Wsród nich mozna rozroznić najrozniejsze insytucje ubiegające się o uprzywiliowany status jak też o okreslonych celach politycznych:
A. Najrozniejsze prywatne fundacje o określonych celach polityczno-społecznych.
B. Think tanks- osrodki dyskusyjne specjalistow z danej dziedziny i reprezentujace okreslone opcje polityczne.
C. Instytuty naukowe przy uniwersytetach
D. Universytety o określonym profilu politycznym.
E. Organizacje zawodowe ze swoimi przedstawicielami.
F. Srodki masowego przekazu , a szczególnie ich niektore programy wyraząjace się w róznego rodzaju forum dyskusyjnym.
Na zakonczenie powyższego szkicu warto zauwazyć, ze niektore narody , instytucje czy zawody, badz grupy spoleczne sa bardziej zaangazowane w uprawianie lobbingu niz inne. Trzeba tez stwierdzic, że ze wspaniałymi rezultatami.
Ostatnio Amerykanski Lobbing: podstawowe wiadomosci
Podczas konwencji demokratów Lobbisci wydali w Denver” tylko” około $65 mil dolarow. W Saint Paul , podczas konwencji republikanów wydali podobna sumę, też około $65 mil dol.
Według Public Citizen – organizacji ,która stara się śledzić co robią lobbisci w Washington , stwierdzila, że w latach 2000-2005 Lobby w USA wydało ‘tylko” $62 bil ( nie milionow) dolarów na swoje dzialania.
Tymczasem mało kto wie, że właśnie proces nacisku, czy jak kto chce lobbingu jest zagwarantowany w konstytucji Stanow Zjedoczonych.
Pierwsze objawy nacisku na ustawodawców były robione zaraz po proklamacji amerykanskiej konstytucji.
Nie chcę wdawac się w zawiłą dyskusję o wyjątkowosci tej konstytucji, eksceptionalizmie Stanow Zjenoczynych ( za jaki sie postrzegają.) . Chcę tylko stwiedzić, ze rzeczywiscie nie ma podobnego zapisu w żadnej konstytucji innych narodow.
Copyright © 2009 www.internationalresearchcenter.org
Strony Internetowe webweave.pl

