"It's difficult to admit the obvious"
political world

Terror Żydów przeciwko Żydom - Część druga: Pogromy na Bliskim Wschodzie

Iwo Cyprian Pogonowski|Wednesday, August 5, 2009

Drugi akt masowego napędzania Żydów do Palestyny odbył się na Bliskim Wschodzie i był dalszym ciągiem dramatu, który odbył się w krajach satelickich w latach 1945-1947, kiedy 711,000 Żydów było wypędzone z miejsc zamieszkania i przepuszczone przez Żelazną Kurtynę przez Sowiety. Druga fala pogromów, tym razem bez NKWD, była dokonana już tylko przez bojówki sjonistyczne i spowodowała ona wygnanie 547,000 Żydów z krajów Bliskiego Wschodu. W sumie akcja masowych i brutalych przesiedleń objęła ponad milion dwieście tysięcy Żydów w latach 1945-1951. Ważnym swiadkiem historii zdarzeń tych na Bliskim Wschodzie jest Naeim Giladi.


        Naeim Giladi, Żyd urodzony w Bagdadzie, autor książki: “Skandale Ben-Gurion’a: Jak Haganah i Mossad Zabijało Żydów,” (“Ben-Gurion’s Scandals: How The Haganah and Mossad Eliminated Jews,” miał 12 lat, kiedy 1go czerwca, 1941 roku w czasie rozruchów sprowokowanych przez Brytyjskie wojska kolonialne w Bagdadzie, zginęło kikaset miejscowych Żydów. Już w 1921 roku, Amir Faisal, został marionetkowym królem Iraku i wyznaczył pro-brytyjskich Żydów, na ważne stanowiska włącznie z ministrem ekonomii. Już wtedy sjoniści powodowali kłótnie między Żydami i Arabami z powodu brytyjskiego poparcia dla t.zw. “Balfour Declaration.” 
  Brytyjczycy proklamowali w Palestynie t.zw. “Jewish Homeland”  („Ojczyznę Żydów”) w zamian za pomoc sjonistów w doprowadzeniu do udziału USA w Pierwszej Wojnie Światowej. „Deklaracja Balfour’a” była zawarta w liście z 2go listopada, 1917, napisanym przez brytyjskiego ministra spraw zagranicznych, Arthur’a Balfour’a, zaadresowanym do szefa sjonistów w W. Brytańji, lorda Walter’a Rothschild’a (zobacz: John Cornelius: “The Hidden History of the Balfour Declaration.” „Tajna Hisroria Deklaracji Balfour’a).
  W rezultacie Deklaracji Balfour’a powstała nowa nienawiść, której wcześniej nie było, między Żydami i Arabami. Brytyjskie poparcie dla sjonistów oraz Brytyjskie traktowanie Iraku jako państwo fasadowe, przez nich manipulowane, głęboko obrażało Arabów i wywolywało chęć zemsty na sjonistach. Brytyjczycy okupowali miasto Basra w Iraku, 12go kwietnia, 1941 i oznajmili że miejscowi Żydzi zadeklarowali posłuszeństwo i wierność Brytyjczykom. Komunikat ten miał na celu wywołanie rozruchów, które posłużyły jako pretekst do okupacji i rabunku Bagdadu przez wojska brytyjskie, które weszły do miasta 30 go, kwietnia 1941.
  Propagandowe pogłoski, że Żydzi z Palestyny walczą po stronie Brytyjczyków przeciwko Arabom, w okolicy miasta Fellujah, w Iraku, spowodowały 2go czerwca atak na dzielnicę żydowską w Bagdadzie, gdzie zniszczono 1300 sklepółw i 1000 domów. Brytyjskie oddziały Gurkha zabiły około 500 Żydów na ulicach Bagdadu, jako część brytyjskij pacyfikacji Iraku. Jednocześnie sjoniści zorganizowali tajne komórki w Iraku.
  Wiadomiści o podbojach sjonistycznych w Palestynie i o żydowskich masakrach Arabów, takich jak we wiosce Deir Yassin, wzmocniły anty-brytyjski ruch oporu w Iraku.  W styczniu 1948 wybuchły rozruchy przeciwko Brytyjczykom w Iraku. Kiedy Izrael ogłosił niepodległość, Irakijczycy zamknęli rurociąg naftowy połączony z rafinerią w Haifie. Jako sjonista, Naeim Giladi został uwięziony w więzieniu Abu-Gharib aż do ucieczki we wrześniu 1949.
  Sjonistyczne akty trerroru zaczęły się sześć miesięcy póżniej. Bomba eksplodowała 19go  marca, 1950, w “American Cultural Center and Library” bibliotece uczęszczanej przez Żydów w Badgadzie, bez strat w ludziach. Druga bomba była wrzucona do restauracji El-Dar El-Bida Café, 8go kwietnia, 1950, gdzie Żydzi święcili Passover. Cztery osoby były ranne. Ulotki sjonistyczne nawoływały Żydów do natychmiastowego opuszczenia Iraku.
  Zydzi nie posiadający nieruchomości zatłoczyli biura emigracyjne, zrzekali się  obywatelstwa w Iraku i składali podania o pozwolenie na wyjazd do Izraela. Żydowska firma samochodowa Beit-Lawi Automobile Company była uszkodzona granatem 10go maja, 1950, bez poranienia kogokolwiek. Granat wybuchnął nieszkodliwie 3go czerwca, 1950 w żydowskiej dzielnicy El-Batawin. Równocześnie sjoniści posłali telegramy do Izraela w sprawie podniesienia kwoty na przyjazd większej ilości Żydów. Następny żydowski budynek był uszkodzony bombą (bez strat w ludziach) przy ulicy El-Rasjid. Trzech Żydów zginęło 14go stycznia, 1951, kiedy granat uszkodził przewody wysokiego napięcia przez synagogą Masouda Shem-Tov.
  Wówczas exodus dzienny osiągnął 600 do 700 Żydów. W przeciwieństwie do propagandy sjonistycznej, Giladi pisze: ”Straszną prawdą jest, że granaty które zabijały i okaleczały irakijskich Żydów i niszczyły ich majątki były rzucane przez Żydów.” Ulotki sjonistyczne drukowane nielegalnie w Iraku przez Żydów 16go Marca, 1950 i 8go kwietnia, 1950 wzywały Żydów do natychmiastowego wyjazdu z Iraku do Izraela.
  Wilbur Crane Eveland, agent CIA napisał w 1988 roku: “W celu tworzenia obrazu jakoby anty-amerykańskich Irakijczyków, oraz w celu terroryzowania Zydów w Iraku, sjoniści podkładali bomby w bibliotece amerykańskiej i w synagogach, poczem rozrzucano ulotki nawołujące Żydów do ucieczki do Izraela... Miejscowa policja w Iraku udowodniła ambasadzie amerykańskiej, że bombardowanie synagog i bibliotek, jak również anty-żydowskie i anty-amerykańskie ulotki, były dziełem poziemia sjonistycznego w Iraku. Niestety media światiwe podawały raporty, że terroryści arabscy spowodowali ucieczkę Żydów z Iraku, których to uciekinierów sjoniości niby ratowali, a naprawdę sjoniści powiększali, za pomocą uciekinierów, ilość Żydów w Izraelu.” (Wilbur Crane Eveland, “Ropes of Sand: America’s Failure in the Middle East,: N.Y. Norton, 1980, pp 48-49).
  Dobrze udokumentowana książka Naeim Giladi, Żyda urodzonego w Bagdadzie, opisuje i udokumentowuje szczegóły zawarte w tytule jego książki: “Skandale Ben-Gurion’a: Jak Haganah i Mossad Zabijało Żydów.” Tak więc w cztery lata po zainscenizowaniu pogromu kieleckiego przez sowiecki aparat terrotu przy pomocy sjanistów ten sam program sconiści kontynuowali w krajach Bliskiego Wschodu.  
    Drukuj Dodano/uzupełniono: 2006-06-09        Pobierz tekst w formacie .doc Microsoft Word™  (Rozmiar pliku: 0.04 [Megabytes])      
Copyright © 2009 www.internationalresearchcenter.org
Strony Internetowe webweave.pl